دیروز، روز جهانی حقوق بشر بود. می‌خواستم چیزی بنویسم که نشد. می‌خواستم بگویم: از مشکلات بسیار عمیق مو جود در افغانستان٬ نقض گسترده حقوق بشر است. اگر به مفهوم کلیدی حقوق بشر توجه شایسته صورت گیرد٬ در آن صورت بسیاری از مشکلات حل خواهد شد. باید پذیرفت که انسان ذاتاً داری حرمت و کرامت است. دارای یکسری حقوق بنیادین مانند حق حیات، حق آزادی بیان، حق آزادی مذهب، حق آزادی اندیشه، حق امنیت، حق آزادی‌های سیاسی و اجتماعی است که می‌بایست، از سوی همگان محترم شمرده شود. اگر به افغانستان سر بلند، آزاد، آباد و مرفه می‌اندیشم، اگر هم تنها و فقط تنها به خوشی‌های خود، فرزندان و بستگان خویش فکرمی کنیم با زهم تنها راهش این است که احترام گذاشتن به حقوق انسان را تمرین کنیم و سر لوحه کار خود قرار دهیم. همدیگر را تحمل کنیم، به عقاید مختلف احترام بگذاریم، شکیبا و برد بار باشیم به کشتن نیندیشم، قبرستان‌ها را رونق ندهیم. به زندگی فکر کنیم، به یاری رساندن به یک همنوع و یک هم‌وطن فکر کنیم. اگر دنبال عبادت محض در راه خواستم با زهم باید به انسان فکر کنیم که عبادت در راه خدا جز خدمت به خلق نیست.