امروز صبح کانال یا به تعبیر ما افغان‌ها چینل انگلیسی زبان یکی از کشورهای همسایه را نگاه می‌کردم که ضمن گزارشی از کابل، داشت سیاه نمایی می‌کرد. با چند نفر از هم مصاحبه داشت که آن‌ها از خستگی افغانستانی‌ها و بدتر شدن اوضاع نسبت به سال 2001، یعنی، زمان ورد نیروهای ناتو به افغانستان سخن می‌گفتند.
باید خاطر نشان کرد که متأسفانه همسایگان افغانستان منافع خود را در ناامنی افغانستانی می‌بینند. هر نوع نظامی که در کابل قدرت را در دست داشته باشد، مورد نفرت همسایگان است و علیه آن سنگ اندازی می‌کنند. چه اسلامی، چه کمونیستی، چه سکولار و چه دینی. درد همسایه‌های ما نه آنست که وضعیت افغانستان می‌بایست بهتر شود، بلکه درد آن‌ها این است که همین وضعیت نیم بند را نیز بر نمی‌تابند و خواهان آن است که افغانستان همواره باید در آتش بسوزد.
اما آن دسته از هم وطنان که می‌گویند وضعیت نسبت به سال 2001 بدتر شده است اگر نگویم که در واقع در جهت منافع بیگانگان حرکت می‌کنند یا دیدگاه طالبان را بیان می‌کنند، لااقل می‌توان گفت که از درک واقعیات عاجز هستند و نهایتاً مواضع خاص خویش را بیان می‌کنند و حتی خانواده آن‌ها در این مورد با آن‌ها مخالف است، چه رسد مردم افغانستان. هرچند مردم افغانستان وضعیت فعلی را مطلوب نمی‌دانند اما شرایط فعلی با جهنم که تا 2001 در این کشور حاکم بود قابل قیاس نیست.