اطلاع دقیقی در دست نیست. یک روز گفته می‌شود در تذکره‌های جدید هویت قومی گنجانده می‌شود. روز دیگر می‌گوید گنجانده نمی‌شود. از این بگذریم که بی‌برنامگی در ذات مدیرت حکومت است. درج و عدم درج هویت قومی موافقان و مخالفان خود را دارد. هرکدام هم دلایلی دارد. آنچه مسلم است اینکه گذار از یک جامعه قومی و پیچیده در تعصبات به سوی جامعه مدرن (دولت- ملت) و مبتنی بر تساهل و تسامح، امری اجتناب ناپذیر است. تاز زمانی که هویت‌های قومی از ضخامت و استحکام برخوردار است گذار به مرحله مدرن ناممکن است. از طرف دیگر نه باید از یاد برد که هویت‌های قومی توسط مواد منفجره و تی. ان. تی، به یک‌باره منهدم و ویران نخواهد شد. می‌بایست بر پیکره هویت‌های قومی شکاف‌های وارد کرد و هر روز آن را ساید و عریض‌تر کرد، تا سرانجام جایش را به مفهوم مدرن دولت- ملت بدهد و هویت ملی به معنای واقعی شکل بگیرد.
بی‌تردید نام افغانستان، و افغان نام قبیله است، آینه‌ای نیست که همه‌ی ساکنان افغانستان خود را در آن ببینند، اما به درست یا غلط اکنون بر ما اطلاق می‌شود و از سر اجبار آن را باید پذیرفت. اگر افغانستان به مرحله‌ای از ثبات برسد، بسیار کار بنیادین خواهد بود که نام افغانستان یا برگزیدن نام جدید، به رفراندوم گذاشته شود. به هر صورت فعلاً نام «افغانستان» شاید دلیل خوبی نباشد که هر قبیله، همچنان باید بر هویت قومی خود اصرار کند و مانع شکل گیری هویت ملی شود. بنا بر این درج هویت قومی در تذکره‌ها کار خطرناک است و عواقبی بدی به همواره دارد. پس بهتر است به همان افغان اکتفا شود. هرچند ایده‌آل نیست، ولی از بد، بهتر است.