گفته‌اند؛ در دنیای سیاست، دشمنان و دوستان همیشگی وجود ندارد. تنها چیزی که پایدار است منافع ملی است. دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، با سفر، به نیویورک به بهانه‌ی شرکت، در اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل، این اصل را به خوبی به کار بست. در این سفر، برای اولین بار وزیر خارجه ایران با همتای امریکایی خود دیدار کرد. مهم‌تر از آن، باز هم برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی ایران، یک رئیس جمهور این کشور با یک رئیس جمهوری آیا لات متحده، مستقیم به صورت تلفنی، گفتگو کرد. اقدامات دیپلماتیک رئیس جمهور ایران، گام بسیار بلند در راستای عادی شدن روابط ایران و امریکا و تنش زدایی در منطقه است. بدون تردید نه تنها ایران و امریکا از بهبود روابطشان سود خواهند برد که بسیاری از کشورهای منطقه، نظیر افغانستان، سوریه، عراق و آذربایجان ... نیز از آن منتفع خواهد شد، حتا می‌تواند به بستر سازی یک ائتلاف، علیه خشونت‌گرایی در منطقه کمک کند. در این میان، افغانستان که سال آینده، سال نسبتاً سرنوشت‌سازی در پیش رو دارد، می‌تواند از هم‌گرایی این دو کشور بیشتر بهره گیرد.باراک اوباما نشان داد که مردی برای صلح است و منافع ایالات متحده را تنها از منظر دکترین نظامی نمی‌بیند. روحانی نیز با اقداماتش ثابت کرد که سیاست‌مدارِ است حرفه‌ای و استراتژیست است توانا، با شعار و هیاهو، میانه‌ی ندارد. زبان سیاست را می‌داند بر ادبیات آن مسلط است و می‌داند سیاست‌ورزی فنی، به چه معنا است. عوامل تنش‌زا و تهدید کننده منافع ملی را می‌داند و مؤلفه‌های تنش‌زدا و تأمین کننده منافع ملی را نیز به خوبی تشخیص می‌دهد.