توهین به هر شکلی، از نظر اخلاقی مذموم و از نظر قانونی جرم است. این در حالی است که برخی، فضای مجازی را بستری، برای ارتکاب این عمل غیر اخلاقی و مجرمانه تبدیل کرده‌اند، بی‌باکانه و به صورت افسارگسیخته توهین و نفرت‌پراکنی می‌کنند. توهین و نفرات پراکنی در فضای مجازی گستره‌ی وسیعی را شامل می‌شود از توهین به مقدسات گرفته تا توهین به قومیت‌ها، فرهنگ‌‌ها و اشخاص. بدیهی است که ارتکاب اعمال مجرمانه، توجیه‌ناپذیر است. نمی‌توان گفت که فلان قوم چون در گذشته با قوم من در افتاده است و فلان رهبر قبیله، با رهبر قبیله من پنجه در پنجه در انداخته است یا فلان مقام حکومتی در انجام وظایف محوله‌اش قصور کرده است، پس من به صورت مطلق آزادم تا هر آنچه را که می‌خواهم و می‌توانم؛ به زشت‌ترین وجه ممکن انجام دهم، چنین پنداری مساوی با بربریت و مخالف نظم عمومی است و در هیچ منطقی نمی‌گنجد. در یک جامعه قانونمند و اخلاق مدار توهین و نفرت پراکنی جای ندارد و مجازات‌های قانونی در پی‌دارد. واضح است که این امر به معنای نفی نقادی و آزادی و دفاع از تک صدایی و توتالیتاریسم نیست.