در جامعه ما؛ به دلیل فقر همه‌جانبه و مهم‌تر از همه، فقر فکری، برخی در پی ‌بت‌سازی هستند و برخی دیگر در پی برانداختن بت‌ها. این بت‌ها می‌تواند قبیله، رهبر قبیله، یک واقعه یا یک بنیش متوهمانه باشد. این گونه است که اندیشه و انرژی، بجای اینکه صرف آبادانی جامعه و نهادینه کردن حقوق انسان گردد؛ یکجا چه به‌صورت اثباتی و چه به‌صورت سلبی معطوف به بت‌های ذهنی و خیالی می‌گردد؛ و حاصل آن چیزی نیست جز باز تولید فقر گسترده در تمام ساحات زندگی. رمزِ گذار بسوی یک جامعه آباد، حق‌مدار و عدالت‌محور گذر از این بت‌های خیالی است.‌