خداوند در قرآن می‌فرماید: آیا ما زمین را مهد آسایس قرار ندادیم( نبأ/6) بنابراین می‌توان گفت، اساس اسلام و بنیان دین خداوند بر صلح و آسایش است. هرکس به بهانه راه خدا، دین خدا و قانون خدا دست به اسلحه می‌برد، جنگ می‌کند و باعث سلب آسایش مردم می‌گردد، در حقیقت دشمن خدا است و با خدا می‌جنگد.
می‌دانیم که در اسلام جهاد است؛ اما این جهاد دفاعی است نه ابتدایی و این موضوع را روح قرآن و آیات متعدد قرآن بیان می‌کند. از جمله اینکه عدالت در اسلام یک اصل بنیادین است. عدالت؛ یعنی هر چیز به جای خود که در دل آن آسایش و آرامش نهفته است. دیگر اینکه اگر جهاد ابتدایی بود، دین نیز اجباری و تحمیلی بود و خداوند می‌گفت جهاد کنید و به جبر و با توسل به قوه‌قهریه، در پی تحمیل و گسترش دین خدا باشید. در حالیکه گفته است: «در دین اکراه نیست، راه از بی‌راهه مشخص شده است» بگذارید مردم انتخاب‌گر باشند. در نتیجه جنگ‌جویانی که خود را مجاهد می‌خوانند و برهم زننده صلح و آسایش هستند، از پلید‌ترین دشمنان خدا محسوب می‌شوند.