خشم و خروش بیداری بر خواسته از فهم مدنی، در برابر بی‌تفاوتی و بی‌کفایتی دولت، روز چهارشنبه در کابل رقم خورد. این حرکت را می‌توان نقطه عطف در عرصه سیاست و مبدأ حرکت‌های معطوف به مدنیت، حق‌طلبی، آرمان‌خواهی و حقوق شهروندی در کشور، در آینده دانست که به موجب آن، تمام امور، لاجرم به مردم ختم می‌شود و مردم، صاحبان اصلی قدرت و تصمیم‌گیرندگان اصلی در ساحت سیاست هستند. دولت‌مردان در حقیقت در هر پست و مقامی که هستند نقش‌فراتر از وکیل مردم ندارند. بنابراین، آنان باید در رست...ای مطالبات حق‌طلبانه مردم حرکت کنند و در غیر آن صورت صلاحیت نمایندگی ندارند و مردم به دور از احساسات و درحرکت‌های کاملاً دموکراتیک و مدنی راه خود را انتخاب می‌کنند. این حرکت، همان کلید گمشده‌ای بود که تقریباً می‌توان گفت مردم امروز آن را یافتند و اگر با هوشمندی، عقلانیت و دوری جستن از حساسات از آن مراقبت کنند و در مواقع حساس حرکت‌های مشابه را سامان بخشند، بی‌تردید، این کلید می‌تواند گره از مشکلات و معضلات بسیاری بگشاید که سال‌ها در سایه بی‌تفاوت مردم و بی‌کفایتی دولت‌مردان روی هم انباشته شده و ما را به این سیه‌روزی انداخته است. از این روست که می‌توان گفت؛ حرکت آگاهانه چهار شنبه، صفحه‌ جدیدی را در تاریخ سیاسی ما رقم زده است.