خلق زندگی خالی از رنج و دشواری‌ها و رسیدن به جامعه توسعه‌یافته، سالم، عاری از خشونت و مبتنی بر برابری، در گرو حضور مؤثر زنان در عرصه‌های مختلف است. تانگرش به زن ابزارگرایانه، سلطه‌جویانه و زورگویانه است و از انرژی و توانایی زنان برای پیش‌برد امور بهره‌جسته نشود و بر عکس انرژی و نیرو صرف گردد تا آنان را از نقش آفرینی در جامعه بازدارند، طبیعی است که بحران‌ها بازتولید می‌گردد و جامعه‌ با چالش‌های عدم توازن، خشونت‌زدگی و توسعه‌نیافتگی دست‌وپنجه نرم خواهد کرد. پس باید نوعی نگاه به زن را تغییر داد تا زندگی آنگونه که مطلوب و بایسته است، تغییرکند.