تصمیم نا معقول، غیر منطقی و غیر فنی کابینه در مورد پروژه توتاب و انتقال آن از مسیر سالنگ، مصداق بارز بی‌عدالتی، تبعیض سیسماتیک و تمامیت‌خواهی متعصبانه است، در برابر این بی‌عدالتی و تبعیض سیستماتیک باید با اتحاد و همدلی قاطعانه ایستاد.

  اما نباید از یاد برد؛ این نهایت نابخردی است که بجای حفظ یک‌پارچگی و انسجام برای مقابله مؤثر با تبعیض سیستماتیک و جلوگیری از سیاست‌های ناروا، در مورد پروژه‌های مثل توتاپ، بجان همدیگر بیفتم و یقه‌ یک‌دیگر را پاره‌کنیم و تقصیر را یک‌جا به گردن حریف بیندازیم. در مسائل راهبردی و استراتژیک تصفیه‌حساب‌های شخصی و عقده‌گشایی‌های باندی و حزبی را باید کنار گذاشت و به صورت متحد، اصل هدف را باید تعقیب کرد. بنابراین، صدا‌های اختلاف‌انگیز و عقده‌گشایی‌ها در چنین برهه‌های، درست در راستای سیاست‌های ستم‌پیشه‌گان و اعمال کنندگان تبعیض و ناروای‌ها است و ما را از رسیدن به هدف بنیادی باز می‌دارد. پس بار دیگر باید تاکید کرد که یک صدا و متحد، باید علیه تبعیض و بی‌عدالتی ایستاد.