افغانستان، همواره به دنبال جذب کمک‌های خارجی است. دیربازیست که نام این کشور، معادل فقر بر سر زبان‌ها جاری است. اگر کشوری، مبلغ یک میلیو دلار به این مملکت کمک کند، با آب‌وتاب در رسانه‌ها انعکاس پیدا می‌کند. این در حالی است که این کشور، به گفته یک کارشناس ارشد محیط زیست خارجی، سالانه به ارزش 75 میلیون دلار آب مجانی در اختیار همسایگان خود قرار می‌دهد. بازهم عطف توجه به گفته برخی از استراتژیست های خارجی، یکی از عوامل که خواب از چشم همسایگان افغانستان پرانده است و آنان پیوسته به دنبال ایجاد ناامنی و بحران آفرینی در افغانستان می‌باشند، احتمال مدیریت آب در این کشور است.
آب تنهای یکی از ثروت‌های پرارزش خدادادی ما است که تقریبا نسبت به اهمیت و مدیریت و بهره برداری از آن، برنامه جامع و ملی نداریم و کاملا مجانی، در اختیار دیگران قرار می‌گیرد. این ثروت گران‌بها، به باد می‌رود و همسایگان به دلیل، ترس از عواقب مدیریت آن، برای ما، توفان تولید می‌کنند.