به‌رغم پیشرفت‌های بسیار؛ اما به یک معنا عصر ما را باید عصر بربریت، پرستش پول، مرگ اخلاق، فروپاشی وجدان و پوچ‌انگاری مقررات بین‌الملل دانست. به این دلیل است که کشوری مانند عربستان به‌خود حق می‌دهد، به کشور دیگری مثل یمن حمله کند، ویرانی و نسل کشی به‌راه اندازد؛ گرسنگی و قحطی را بر غیر نظامیان تحمیل کند، مقررات حقوق بشر و حقوق‌ بشر دوستانه را به سخریه بگیرد. در برابر ارتکاب این اقدمات مرگ‌بار، عربستان، در عوض اینکه که با محکومیت گسترده بین‌المللی روبرو شود، مورد تشویق قدرت‌های بزرگ قرار می‌گیرد و جنگ افزارهای پیشرفته‌ای را به‌عنوان پاداش دریافت می‌کند؛ اما در در مقابل، یمنی‌ها حق نداشته باشند، به‌دفاع مشروع از خود، دست بزنند و مکلف باشند که فقط طعم مرگ دسته‌جمعی را چه به‌صورت مستقیم یا غیر مستقیم بچشند. گویا حق حیات، حق همگانی افراد بشر نیست، برخی حق دارند زندگی کنند و بکشند و ویرانی به‌بارآورند؛ اما برخی دیگر فقط حق دارند بمیرند!