جهان ما٬ جهان منفعت گراست٬ تا جهان حق گرا و اخلاق گرا. با این وجود، در این جهان ٬ارزشهای گرانبای نیز وجود دارد که عبارت باشد از انسانیت و حرمت وکرامت انسانی. باتاسف باید گفت؛ همين ارزش های مدرن نیز در مواردی، و جه المصالحه قرار می گیرد. با اندک دقتی می توانیم در یابیم که با گذشت يك دهه از  قرن بیست یک، در گوشه گوشه دنیا، حقوق  اوليه انسان نقض می گردد و حرمت  وکرامت انسانی ناید گرفته می شود. تحولات شمال آفریقا و خاورمیانه در چند ماهی اخیر٬ نمونه ای خوبیست برای این مدعا. مردمانی که سالهاست از ظلم و خودکامگی حکومت های رنگارنگ دیکتاتوری، به ستوه آمده و برای احقاق حق و مطالبات مدنی خود فریاد می کشند٬ بجای این که به مطالبات آنهاتوجه شود، در عوض خود به خاک وخون کشیده می شوند٬ بدون این که٬ مورد حمایت گستره و جدی بین المللی قرار گیرند و به همان انداز دیکتاتور ها در تنگناه. در لبی، قذافی مردم را از دم تیغ می گذراند٬ اما منطقه پرواز ممنوع تصويب و به اجرا در نمی آید. سازمان ملل به خصوص شوراي امنيت آن و همچنین پیمان ناتو  در این باره مسئوليت تاريخي دارند. آنان باید به این مسئولیت عمل کنند اما عمل نمی کنند. آنان در اين مورد  و موارد مشابه، باید از كشتار مردم بي پناه، توسط آدم های زنجيري مانند قذافی كه هيچ نوع مشروعيتي ندارند، جلو گيري نمايند.  در لبي كه حكومت خون آشام، غير مسئولانه و  بدون ترس، حمام خون جاري مي كند، بايد با اقدام قاطع نهاد هاي مذكور روبرو گردد و عاملان آن نيز به اتهام جنايت عليه بشريت به دادگاه بين المللي لاهه كشيده شوند، تا درسي باشد براي ديكتاتور­هاي ديگر، در سراسر دنيا كه جرئت به خاك خون كشيدن مردم را به خود ندهند. مردمي كه تنها مطالبات مشروع دارند و حوصله آنها از دست حكومت ظالمانه به سرآمده اند.